kediler kediler...

Seneler boyu bitmemiş bir eziyettir bizim mahalledeki kediler. öyle tekir, bekir, sarman, çorman benzeri adlar koyulabilecek kadar az sayıda değiller fekat. fareli köyün kavalcısı gibi, gaflete düşülüp ya da düşürülüp "pisi pisi, gel pisi pisi" denildiği vakit çevrenizi saracak kadar çoklar. nedenleri var elbet. ama benim için en şahit olunuru karşı binamızdaki hacı amca ve ondan mütevellit midir bilinmez adı hacı olmuş hacı teyzamizdir. Beraber seneleridir bıkmadan bu insan irisi hayvanları beslediler. beslemede besleme yani. aaa öyle yemek artmıştır vereyim, aman pirzola yedik kemiği var, balık yemişim kılçığı var, ayy açlar süt götür hacım. böyle olurmu cık olmaz. Özel tencerede pişirilen özel ciğerlerin "şılak" efektiyle beşinci katın balkonundan atılaraktan doyuruldu bu kediler. Bu arada "hamiyet gel kızım. sen gelme pis kedi! sana demedim! o anne beslenmesi lazım onun giiit çekil." şeklinde bilimum bağırış çağırışlarla da yönlendirdi bu sinsileri amcayla teyze. Neyse aylar geçti bebeler büyütüldü. onların çocukları oldu ve şu an bizi kovalayacak kadar çok ve yüzsüzler. adama "pist,hoşt,git,lan,kırç,hıyt,blip" falan demek de önem arz etmiyor. danalar kıçlarını kaldırmıyorlar. bir de suratına hittr git oğlum bulaşma der gibi bakıyorlar. koşunca kaçmıyorlar bile artık yuh! ben bunlardan kaçar oldum.

eğer bu kafam kadar kediler bir kuşak daha beslenirlerse artık, yatağımda onlar uyuyor olacak bizse sokakta "maaaw" diye kavga ediyor olacağız ki bu beni acayip geriyor. yicek bizi bee sonra bizi ne örümcek adam kurtarabilecek ne de ayrın men. kedi karının orduları hepimizi yerle bir edecek yeşil cin falanda katılcak oktopus falan sonra gelde gör eğlenceyi. hepsi iki ayak üstünde yürücek görcek herkes.. Yetkililer beni duyun az besleyin gidin biraz alt mahalleye falan alıştırın tırsıyoom bee...